Muziek recensies

‘I don’t live here anymore’ makkelijk en toegankelijk van The War on Drugs

'I don't live here anymore' makkelijk en toegankelijk van The War on Drugs

De Amerikaanse indierockband uit Philadelphia geeft een opvolging aan hun werk “Lost in the Dream” uit 2014 en “A Deeper Understanding” uit 2017. Hoewel de albums relatief veel op elkaar lijken qua sound is het ze toch gelukt om een boeiende en interessante plaat te maken die voor iedereen toegankelijk is. Het album toont fascinerende elementen uit de jaren ‘80 rock. Waar hun laatste releases ondergedompelde in psychedelische gitaren en synthesizers, is het met I Don’t live here Anymore gelukt om levendige hooks in hun nummers te verwerken.

De plaat is fascinerend en meeslepend. Het album is geïnspireerd door het vaderschap van frontman Adam Granduciel. Hij probeert een weg te banen door vele veranderingen in het leven en om de controle over zijn lot te grijpen. De titel van het album verwijst naar een niet letterlijke emotionele plek. “Als je zegt ‘ik woon hier niet meer’ betekent het dat je nog steeds staat waar je zegt dat je niet meer staat” zei Granduciel in een interview. “Het is alsof je weet waar je niet wilt zijn. Je weet precies wat je niet bent, maar dat wil je niet zeggen dat je weet waar je naartoe gaat.”

Misschien wel het opvallendste nummer van het album is “I Don’t wanna Wait”, een echte power ballad waar de stem van Adam Granduciel centraal staat en opgehemeld wordt door vervorming van synthesizers. Ook in het nummer “Wasted” heeft een hoog synthesizer gehalte met een fijne tokkelende gitaar op de achtergrond. “Wasted” is daarnaast een van de nummers op het album die een snelle en vlotte beat heeft. Wellicht een van de spannendste nummers die de band geproduceerd heeft.

“Victim” bevat heerlijke baslijntjes terwijl de stem van Adam Granduciel’s stem verloren gaat in een waas van omringende instrumenten. Daarentegen is het nummer “Harmonia’s Dream” in principe het hoogtepunt van alles waar The War on Drugs zo bekend om staat: steeds meer gitaren, orgels en pakkende synthesizers opstapelen en werken naar een “grande finale”.

Hoewel The War on Drugs op “I Don’t live here Anymore” een andere aanpak hanteren dan op de vorige albums vinden de mannen uit Philadelphia steeds nieuwe manieren om complexe geluids combinaties te vinden. Het resultaat is een balans tussen een toegankelijke pop-rock plaat en experimentele soundscapes.

Eindbeoordeling: 4.5/5
4.5/5

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.